به گزارش “کاروانسرا” به نقل از دانا « وینستون به طرف پله ها رفت. زحمت امتحان کردن آسانسور را به خود ندادچون در بهترین شرایط هم به ندرت درست کار می کرد، چه رسد به حالا که جریان برق به منظور صرفه جویی برای استقبال از هفته ی “ابراز تنفر” در ساعاتی از روز قطع بود… در همه ی طبقات روبروی آسانسور پوستر مردی چهل و پنج ساله با سبیل های کلفت سیاه رنگ به دیوار آویخته شده بود… چشم هایش طوری به تصویر کشیده شده بود که انگار آدم را تعقیب می کرد. شرح زیر تصویر چنین بود”برادر بزرگ مراقب توست” و این شعار حزب که بر دیوار ساختمان نوشته شده بود:”جنگ، صلح است. آزادی، بردگی ست و نادانی، توانایی ست”. »

این قسمتی از توصیف کشوری ست که در کتاب ۱۹۸۴ به آن پرداخته شده است. کشوری به مرکزیت لندن که تحت کنترل حکومت مرکزی سوسیالیستی ست.این کتاب در سال ۱۹۴۵ سه سال قبل از استقلال کره شمالی به چاپ رسید. این کتاب چگونگی شکل گیری کشوری را ترسیم می کند که مدام آماده ی جنگ است و از مورد حمله قرار گرفتن وحشت دارد و به دنبال وسایلی برای انهدام کامل دشمن است، ملتی تحت کنترل بی حد دولت، تحمیل تمامی فشارها به مردم برای تحقق اهداف حزب و فناوری پیشرفته ی مختص به حزبی ها و این دقیقا تصویری ست که در فضای مجازی از کره ی شمالی منتشر شده است. قطعا سیاست این کشور در برابر گسترش اطلاعات به این تخریب چهره دامن زده است. وجود تنها یک سایت اطلاع رسانی کره ای به زبان انگلیسی مؤید این مطلب است.

کره ی شمالی با اتخاد سیاست نفی نظام سلطه ی قدیمی از جهان و برقراری نظام جدیدی بر اساس عدالت، دوستی و انصاف در سیاست خارجی و اتخاذ سیاست خود اتکایی در اقتصاد داخلی و اتخاد سیاسی گسترش و استفاده از سلاح های هسته ای، حساسیت امریکا و سازمان های بین المللی را برانگیخته و موجبات تصویب تحریم ها به بهانه های مختلف را فراهم کرده است.

چند روز پس از شروع جنگ بین کره شمالی و کره جنوبی در ژوئن سال ۱۹۵۰، ایالات متحده آمریکا صادرات به کره شمالی را ممنوع اعلام می­کند. این اقدام شروعی بود برای سیر گسترده­ی ممنوعیت­ها و تحریم­ها علیه این کشور که با همراهی ابلاغیه ۲۹۱۴ ترومن در سال ۱۹۵۰ بیشتر هم شد. در سال ۱۹۵۱ تمام کمک­های آمریکا به کشورهای کمونیست از جمله کره شمالی (به جز یوگوسلاوی) تعلیق می­شود. در سال ۱۹۶۸ محدودیت های مربوط به فروش تسلیحات نظامی در مورد کره شمالی اعمال می­شود و در ادامه نیز در سال های ۲۰۰۶،۲۰۰۱،۱۹۹۶ کره شمالی توسط آمریکا و سازمان ملل هدف تحریم­هایی با موضوعات مختلف نظامی و غیرنظامی قرار می­گیرد. بر طبق مفاد قطعنامه­ها و اسناد مربوطه، تحریم های وضع شده علیه این کشور به منظور تضعیف قدرت نظامی و فعالیت­های هسته­ای و سایبری صورت پذیرفته است.

 علیرغم تصویر کاملا بسته ای که از این کشور نمایش داده می شود، کره شمالی همکاری­های تجاری زیادی با کشورهای چین، کره جنوبی، ژاپن، روسیه و تایلند دارد که سهم چین و کره جنوبی در این میان بیشتر از سایر شرکاء( هر کدام حدود ۴۰ درصد در سال ۲۰۰۷) است.

رشد ناخالص ملی این کشور، با وجود همه ی مشکلات و نوسانات اقتصادی از سال ۱۹۹۹ روند نسبتا مثبتی داشته و حتی به نرخ۶٫۲% هم رسیده و این نرخ رشد مثبت تا سال ۲۰۰۵ نیز ادامه می یابد. درآمد ملی ناخالص اسمی و سرانه نیز از سال ۱۹۹۸ سیری صعودی در پیش گرفته و سرانه درآمد ناخالص ملی این کشور نیز از ۵۷۳ دلارآمریکا در سال ۱۹۹۸ به ۱۱۵۲ دلار آمریکا در سال ۲۰۰۷ رسید.

راز مقاومت اقتصاد کره ی شمالی را از چند بعد می توان مورد تامل قرار داد:

• شناسایی نقطه ی ضعف نظام جهانی و تمرکز بر مزیت خود برای ایجاد موازنه ی قدرت: کره شمالی با حربه حمله نظامی و استفاده از سلاح های هسته ای، چندین بار در سال ۲۰۰۱ و ۲۰۰۶ امریکا و سازمان ملل را پای میز مذاکره کشانده است. فارغ از اینکه امریکا به تعهداتش از جمله صادرات سالانه یک میلیون تن سوخت به کره شمالی وفادار نماند و توافق نامه توسط کره شمالی لغو شده و کره ای ها فعالیت هسته ای و موشکی خود را از سر گرفتند.

• داشتن حامیانی قوی در عرصه ی بین المللی: دو کشور چین و روسیه–دو کشور همسایه ی کره شمالی- با اهداف مختلفی از این کشور حمایت کرده اند، چه از طریق ابراز مخالفت با تحریم ها و چه با کمک های مالی و اقتصادی از طریق مرزهای مشترکشان. این سه کشور با یکدیگر قرابت های ایدئولوژیکی دارند و فارغ از آن حضور کره شمالی و هماهنگی نسبی این کشور با چین علی رغم میل به استقلالش، چین را در موضع قدرت در برابر آمریکا قرار داده است روسیه نیز که به دنبال تحقق راه آهن سیبری ست نگاه استراتژیک خاصی به کره شمالی دارد. این خط راه آهن که از کره ی جنوبی به اروپا می رسد و باید از کره ی شمالی عبور کند، می تواند کلیه ی صادرات شرق آسیا را از روسیه عبور دهد.

• حفظ احساس رضایت اجتماعی مردم: در فضای داخلی کشورهای تحت تحریم، آنچه می تواند به راحتی دولتمردان را دلسرد یا برکنار کند، تفکر مردم درمورد میزان تقصیر دولتمردان در پیدایش وضعیت نامطلوب اقتصادی و اجتماعی ست. کره شمالی به دو شیوه همچنان توانسته مردم را با خود همراه کند، کنترل شدید اطلاعات ورودی از طریق تجهیز به اینترنت ملی و کنترل فرهنگ اقتصادی. کره ی شمالی با تولید انیمیشن های تخصصی و قوی برای کودکان خود توانسته به خوبی تفکرات حزب را به نسل های بعدی تعلیم دهد. تخصص این کشور در تولید با کیفیت بالا و هزینه ی پایین در این عرصه توانسته قراردادهای خارجی بسیاری را همراه با کره ی جنوبی به خود جذب کند.

• تلاش برای حفظ استقلال نظام اقتصادی کشوراز اقتصاد جهانی: سرمایه گذاری خارجی در این کشور یا باید در مناطق آزاد یا به شکل مشارکتی با سرمایه گذاری داخلی صورت گیرد. همین مساله موجب می شود تا با تغییر وضعیت امنیت اقتصادی در کشوهای مبدأ سرمایه های خارجی، صاحبان سرمایه نتوانند به راحتی و سرعت سرمایه های خود را از این کشور خارج کنند و لذا سرمایه گذاری در کره شمالی کمتر همراه با نوسانات جهانی دچار ضربه می شود. دقیقا عدم دقت کره ی شمالی به همین اصل در حوزه ی کشاورزی موجب کشتار دویست هزار نفری در این کشور شد. کشوری که از منافع نفتی محروم است و میزان نفتش متکی به واردات است در حوزه ی کشاورزی با اتخاذ سیاست کشاورزی صنعتی، تولیدات کشاورزی خود را وابسته به نفت کرد لذا تحریم ها موجب محدودیت های نفتی و نهایتا فاجعه ی قحطی شد.

کره نیز مانند ایران دشمن مشترکی دارد که مدام در حال سنگ پراکنی ست؛ اما نقطه ی قوت کره بیش از آن که در عرصه ی اقتصادی باشد، در حوزه ی نظامی و با حمایت روسیه و چین است در حالی که ایران خود حامی کشورهای مستضعف جهان است و در حوزه ی نظامی هم به دلیل جهان بینی خاص خود، ساخت سلاح هسته ای را بر خود حرام دانسته است. لذا قطعا راه خروج ایران از فشار تحریم ها با کره ی شمالی بسیار متفاوت است.