به گزارش پایگاه اطلاع رسانی کاروانسرا؛ خداوند مهربان به پیامبر صلح و رحمتش خطاب فرمود: «که نعمت بر بندگانم تمام کردم و ایشان را کامل کردم؛ و تو ای محمد(ص) این بار نیز میزبان فرود آمدن رحمتم باش و حجت بر بندگانم تمام کن و دستان پر مهر علی(ع) را بالا ببر؛ محمد(ص) یکبار دیگر نیز تاریخ سازی و مهمترین واقعه تاریخ بشریت بعد از بعثت را اینگونه در حجه الوداع عرضه نما که اگر این گونه نکنی، رسالتت ناتمام است»

کیست علی(ع)؟جز جلوه خاص رحمت ایزدی؛ کیست علی(ع)؟ جز تمام کننده رسالت احمد(ص)؛ کیست علی(ع)؟ جز ضامن جان رسول الله؛ کیست علی (ع)؟ جز باب علم و رحمت خداوند؛ کیست علی(ع)؟ جز یدالله، عین الله، باب الله، وجه الله، مع الله و…

بی انصافی است اگر شیعه علی (ع) را فقط برای خود بخواهد؛ علی(ع) برای زمانی خاص نیست؛ علی(ع) برای مکانی خاص نیست؛ علی(ع) برای فرقه خاصی نیست؛ علی (ع) یعنی جلوه تام خدا روی زمین؛ علی(ع) یعنی مهر خداوند به بندگان؛ علی(ع) یعنی همه چیز ،همه جا …

غدیر یعنی عام شدن این رحمت؛ غدیر یعنی تمام کردن حجت، تا هیچ کس در هیچ جای دین نتواند بهانه ای برای گمراهی و ظلم داشته باشد؛ غدیر یعنی خداوند تمام درهای شر را بر روی بندگانش بسته است و هر کس پس از غدیر و پس از معرفی علی(ع) راه را کج رفت، نه بهانه ای داشته باشد نه دلیلی!چون خداوند به بندگانش عرضه می کند که با علی(ع) بودن یعنی با خدا بودن و بی علی(ع) بودن یعنی بی خدا بودن؛ یعنی از حق جدا شدن؛

غدیر را نباید یک واقعه و حادثه نامید غدیر را باید یک شروع دانست، یک تولد دانست، یک زایندگی دانست؛ غدیر یک حادثه نیست؛ غدیر آبستن حوادث است؛ غدیر دو راهی رنج و غم و اندوه سازنده و پا پس کشیدن مخرب است؛ غدیر دو راهی یک جریان فکری است تا بشر بتواند انتخاب کند که با علی باشد و در رحمت خداوند، یا بی علی(ع) و در غضب خداوند.

خداوند مهربان را سپاس که ما را از متمسکین به ولایت علی ابن ابیطالب(ع) قرار داد.

مطلب از: مسعود کمساری

انتهای پیام/