به گزارش پایگاه اطلاع رسانی کاروانسرا؛شهید علیرضا شمسی نژاد در سال ۱۳۴۸ در شهرستان راور و در خانواده ای متدین و پاک دیده به جهان گشود.

او دوران پر جنب و جوش کودکی و نوجوانی را به تحصیل و کار و تکمیل سجایای معنوی گذراند.

سیمای جذاب و آرام وی، او را از سایرین متمایز می ساخت، وی پس از گذراندن سوم راهنمایی در شهرستان راور، وارد مدرسه علمیه کرمانیهای قم شد.

او تا زمانی که در شهرستان راور مشغول به تحصیل بود، در ایام فراغت و بیکاری به پدرش در کارهای کشاورزی کمک می کرد، به نماز جماعت و نماز اول وقت مقید بود، معمولا نماز شب می خواند و از هواخواهان راستین حاکمیت اسلامی بود.

علیرضا به جهاد در راه مکتب و میهن علاقه وافری داشت و از همان دوران کودکی در تظاهرات و راهپیمایی ها و هیئت های عزاداری و سینه زنی شرکت می کرد.

هنگامی که در قم مشغول به تحصیل بود به جبهه اعزام شد و در چندین عملیات از جمله کربلای۱، کربلای۴، کربلای۵، کربلای۸ شرکت کرد و در یکی از عملیاتها زخمی شد و سرانجام در عملیات کربلای۱۰ در تاریخ ۱۳۶۶/۰۲/۰۱ در بانه کردستان شربت شهادت را نوشید و دلیرانه جان به جانان تقدیم کرد تا الگویی برای دیگران و بویژه طلاب و روحانیان باشد.

در وصیت نامه شهید این چنین آمده است:

«ولا تحسبن الذین قتلوا فی سبیل الله امواتا بل احیاء عند ربهم یرزقون»

با سلام و درود و تحیت بر منجی عالم بشریت آقا امام زمان (عج) که خداوند در فرجش تعجیل فرماید و با سلام به نائب برحقش پیر جماران، امید ایران و با سلام بر تمام ملت ایران، سربازان امام زمان (عج) و با سلام به تمام معلولین و مجروحین و شهیدان و با سلام به رزمندگان اسلام که در جبهه های جنگ حق برضد باطل با صدام و صدامیان می جنگند ، ‌وصیت خود را شروع میکنم:

در این هنگام که جنگ با آمریکا شروع شده است و این ابرقدرت و ابر جنایت کار با ما جنگ را شروع کرده است و ندای «هل من ناصر ینصرونی» امام به گوش می رسد، می بایست با حرکت خود تمام این ابرجنایتکاران را نابود سازیم. واین سخن امام امّت است که فرمود: عزیزان من، شما پیروزید و فرمودند: که من بر بازوی شما رزمندگان اسلام بوسه می زنم . بر ماست که با رفتن به جبهه و کمک کردن به اسلام به ندای «هل من ناصر ینصرنی» او لبیک بگوییم و اگر ما در کربلا نبودیم و آه می کشیم که ای کاش در آنجا بودیم و به ندای حسین (ع) لبیک می گفتیم، در اینجا که هستیم و باید همین جا اسلام را یاری کنیم و اگر در این راه کشته شدیم ، خوشا به سعادتمان که امام فرمودند: ما برای کشته شدن حاضریم و با خدای خویش عهد نموده ایم که دنباله رو امام خود حضرت سیدالشهداء (ع) باشیم.

انتهای پیام/