کتیبه منقوش بر سینه ستبر کوه سه پایه در راور

بغیجان(begheyjan) روستایی بسیار زیبا و خوش آب و هواست که در فاصله تقریبی ۲۰ کیلومتری جنوب غرب راور و در دل کوهستان قرار دارد. بسیاری از مردم راور برای فرار از گرمای تابستان و برای گذراندن روز تعطیل، خود را به این روستا رسانیده و در سایه سار درختان سر به فلک کشیده آن خستگی یک هفته کار و تلاش را از تن به در می‌کنند
به گزارش خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی کاروانسراهنگامی که از بغیجان به سمت روستای تاشک حرکت می‌کنید در سمت چپ خود دره‌ای عمیق و وحشتناک را مشاهده می‌کنید که دیواره‌ای عمودی و سنگی دارد. اما از داخل اتومبیل و از روی جاده ارتفاع بلندی را در انتهای دره نمی‌بینید. این دره در واقع مدخل ورودی کوه سه‌پایه است. بارها هنگام عبور از این مسیر با خودم گفته بودم که بالاخره یک روز باید این دره عمیق را از نزدیک ببینم. اما نمی دانستم که در انتهای همین دره، کتیبه معروفی وجود دارد که همه دوست دارند آن را از نزدیک مشاهده کنند.با اتومبیل نتوانستیم مسافت زیادی را طی کنیم. از اتومبیلها پیاده شده و با راهنمایی و دستور دوستمان که راهنمایی گروه را بر عهده داشت به راه افتادیم. وقتی وارد دره عمیق شدیم و به تدریج که به سمت جلو حرکت می‌کردیم کم‌کم ارتفاعات در جلو چشم ما ظاهر ‌شدند. هرچه جلوتر می‌رفتیم ارتفاعات بلند و بلندتر شده و عظمت و بزرگی خداوند را در خلق چنین آثار بی‌بدیلی بیشتر نظاره می‌کردیم. بدلیل ناهمواری فراوان، حرکت از کف دره با مشکلاتی همراه است. بنابراین در ابتدای ورود به دره، کوره راهی است که شما را به سمت راست و ارتفاع گرفتن ازکف دره هدایت می‌کند. کم کم از کف دره بیش از۷۰ الی ۱۰۰ متر بالاتر قرار گرفتیم که این ارتفاع بصورت عمودی تا کف دره امتداد داشت. هرچند به ارتفاعات زیادی چه در اطراف راور یا در شهرها و استانهای دیگر صعود کرده بودم اما دیدن منظره این دره کم عرض و دیواره‌های بلند و عمودی آن برایم بسیار جالب و شگفت‌انگیز می نمود و در یک کلام بسیارشیفته وهیجان زده شده بودم. لازم به ذکر است بعلت وجود پرتگاههای متعدد امکان حرکت از سمت چپ دره وجود ندارد. حدود یک ساعت و نیم مسیری پر پیج و خم را در کمرکش کوه در حالی طی کردیم که زیر پایمان دیواره‌ای عمود به کف دره می رسید و بالای سرمان هم دیواره عمود سر به آسمان می سایید ولی هنوز از سنگ نوشته‌ای که به ما وعده داده بودند اثری و خبری نبود. پس از طی این مسیر به کف دره رسیدیم در اینجا راهنمای گروه مسیری سربالایی که به سمت غرب بود را نشانمان داد که تقریبا ۳۰۰متر طول و شیبی در حدود ۶۵ درجه داشت. البته از سمت شرق هم می توان بالا رفت ولی کسانی که تجربه‌ای در کوهپیمایی کسب کرده‌اند در یک نگاه می فهمند که صعود از مسیرغربی به مراتب ساده‌تر است. به هر حال چه از غرب چه از شرق، این مسیر را باید به اجبار به سمت بالا حرکت کنید. در واقع نفس گیرترین قسمت مسیر همین جا است. به انتهای مسیر سربالایی که رسیدیم باید به سمت راست (جنوب) به پیچیم. کسانی که یک بار به محل سنگ نوشته رفته باشند از این جا می توانند محل آنرا تشخیص دهند. اما تقریبا ۱۵ الی ۲۰ دقیقه دیگر در ارتفاع بالا و با شیب ملایم (تقریبا ۳۵ درجه) به سمت جنوب حرکت کردیم. در انتهای مسیر به دیواره‌ای عمودی برخوردیم که راهنما در سمت راست دیواره به قسمتی اشاره ‌کرد، وقتی به آن نزدیک ‌شدیم نوشته‌ای را با خط زیبای نستعلیق بر سینه استوار کوه مشاهده ‌کردیم که با نام پروردگار منان آغاز شده بود. کمی که دقت کردیم و با کمک راهنما ‌توانستیم تمام متن آن را بخوانیم